HPV και κονδυλώματα

wartsΟ ΗPV (Human Papilloma virus) είναι ένας πολύ διαδεδομένος, σεξουαλικά μεταδιδόμενος ιός, που προκαλεί τα κονδυλώματα (Papilloma). Πρόκειται για εξογκώματα-ογκίδια, που εμφανίζονται επάνω ή γύρω από τα γεννητικά όργανα ή την περιπρωκτική περιοχή ή την ουρήθρα στους άνδρες και στις γυναίκες και είναι διαφορετικά σε μέγεθος. Μοιάζουν με μικρό κουνουπίδι, ή είναι επίπεδα και δύσκολα ορατά και αναπτύσσονται σε υγρές περιοχές, όπως είναι η περιοχή της ακροποσθίας ή η περιοχή της βαλανοποσθικής αύλακας , εντός του έξω στομίου της ουρήθρας ή και μέσα στην ουρήθρα, στο σώμα του πέους ή στο όσχεο. Μπορούν επίσης να εμφανιστούν στην περιπρωκτική περιοχή και το ορθό (πιο συχνά σε ομοφυλόφιλους άνδρες), ή και στο στόμα ως αποτέλεσμα στοματογεννητικής επαφής(σπάνια). Τα κονδυλώματα είναι συνήθως ανώδυνα, αλλά μπορεί να εμφανίσουν περιστασιακά κνησμό ή αιμορραγία, κυρίως όταν ερεθιστούν.
Από επιδημιολογικές μελέτες προκύπτει ότι τουλάχιστον 50% των σεξουαλικά ενεργών ανδρών και γυναικών θα προσβληθούν από HPV κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Συγκεκριμένοι γενετικοί τύποι του ιού (από τους 100 που έχουν περιγραφεί ), έχουν συσχετιστεί με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης νεοπλασίας. Κάποιοι από αυτούς, όπως οι 16 και 18, έχουν συσχετιστεί με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες. Οι τύποι 6 και 11 προκαλούν κονδυλώματα (καλοήθεις βλάβες) στην πρωκτογεννητική περιοχή. Τα καρκινώματα του πέους είναι σπάνια και εμφανίζονται συνήθως σε άνδρες ηλικίας άνω των 40 χρόνων. Τα τελευταία χρόνια έχουμε οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι, ασθενείς με ιστορικό κακώσεων ή τραύματος του πέους και σεξουαλικών μεταδιδόμενων νοσημάτων, κυρίως όσοι πάσχουν από HPV, έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση για την ανάπτυξη καρκίνου του πέους. Τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι ο ιός HPV και συγκεκριμένα οι τύποι HPV 16 και HPV 18 συσχετίζονται με το 80-90% των καρκίνων του στοματοφάρυγγα καθώς και με το 68% της στοματικής κοιλότητας.

Η περίοδος επώασης, δηλαδή το χρονικό διάστημα από την επαφή και μόλυνση από τον ιο έως την εμφάνιση των συμπτωμάτων ποικίλει από εβδομάδες (το νωρίτερο ένα μήνα) έως και μήνες (3 μήνες), ή ακόμα μέχρι και δύο χρόνια μετά. Δεν είναι αποσαφηνισμένο πόσο καιρό μετά από την μόλυνση θα εμφανιστούν τα κονδυλώματα. Είναι επίσης πιθανό να μολυνθεί κάποιος από τον ιό, αλλά να μην εμφανίσει ποτέ κονδυλώματα. Αυτό εξαρτάται από την κατάσταση του ανοσοποιητικού του συστήματος. Τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν σε περιόδους που το ανοσοποιητικό εξασθενεί και δεν μπορεί να καταστείλει τον ιό. Ο ιός μπορεί να υπάρχει στον οργανισμό για χρόνια πριν εκδηλωθεί με συμπτώματα και διαγνωστεί. Επομένως είναι δύσκολο να βρεθεί από που και πότε έγινε η μόλυνση. Ποσοστό 70% των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί από τον ιό HPV ,ο ίδιος ο οργανισμός θα απομακρύνει ή θα θέσει σε έλεγχο τον ιό μέσα σε 3-4 χρόνια από τη διάγνωση. Αυτό δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να ξαναμολυνθεί κάποιος με τον ίδιο ή διαφορετικό τύπο του ιού.

Παράγοντες κινδύνου:

- Πολλαπλοί ερωτικοί σύντροφοι
- Η κατανάλωση οινοπνεύματος και το κάπνισμα
- Άλλες ιογενείς λοιμώξεις (όπως λοίμωξη από τον ιό HIV ή τον ιό του έρπητα)
- Ψυχολογική πίεση, stress
- Μη χρήση προφυλακτικού
- Πτώση του ανοσοποιητικού συστήματος

Άνδρες με περιτομή αντιμετωπίζουν μειωμένο κίνδυνο να προσβληθούν από τον ιό HIV. Η καλή υγιεινή και καθαρισμός της ακροποσθίας και του πέους, η χρήση προφυλακτικού, ο μειωμένος αριθμός ερωτικών συντρόφων, η μονογαμία και η περιτομή είναι παράγοντες που μειώνουν τον κίνδυνο προσβολής από τον ιό HPV τόσο στον άνδρα αλλά και κατά συνέπεια στη γυναίκα. Ο ιός μπορεί να υπάρχει στον οργανισμό για χρόνια πριν εμφανιστούν συμπτώματα ή γίνει η διάγνωση.

Πως αντιμετωπίζονται;

Η θεραπεία είναι συντηρητική με ειδικά φάρμακα (επάλειψη των βλαβών), και η χειρουργική με ηλεκτροκαυτηρίαση ή laser ή υγρό άζωτο (κρυοπηξία) . Εάν τα κονδυλώματα βρίσκονται στην ακροποσθία και είναι πολλά, προτιμάται να γίνεται περιτομή, λογω του κινδύνου εμφάνισης φίμωσης μετά την όποια θεραπεία. Τα κονδυλώματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται θεραπευτικά μέχρι της εξαφανίσεώς τους, λόγω κινδύνου μετάδοσης της νόσου στον ερωτικό σύντροφο κατά τη σεξουαλική επαφή, καθώs και λόγω του κινδύνου κακοήθους εξαλλαγής (σπάνια στον άνδρα).

Ένα μεγάλο πρόβλημα της θεραπείας των κονδυλωμάτων είναι η τάση τους για υποτροπές. Μπορούν να υποτροπιάσουν εβδομάδες ή και μήνες μετά από τη θεραπεία, οπότε παραμένει η δυνατότητα μετάδοσης τους. Επίσης δεν είναι ξεκάθαρο πόσο καιρό μετά από τη θεραπεία θα πάψει να μεταδίδεται ο ιός από τη θεραπευμένη περιοχή. Πρακτικά όμως, αν λίγους μήνες μετά από τη θεραπεία δεν εμφανιστούν νέα κονδυλώματα συνήθως η περιοχή θεωρείται θεραπευμένη.
Πρέπει να γίνει σαφές ότι, ακόμη και μετά την αντιμετώπιση των κονδυλωμάτων,